Dorsz Bałtycki (Gadus Callarias linne)

Ryba z rodziny dorszowatych, o dużym znaczeniu gospodarczym. Osiąga długość do 1,5 m. Pożywienie stanowią bezkręgowce oraz ryby, w tym również własnego gatunku. Ubarwienie marmurkowe, brązowo-białe, brzuch i linia boczna barwy białej. Niezwykle płodny, składa do 9 mln ziaren ikry.
Występuje w podgatunkach m.in.:
d. bałtycki (G. morrhua callarias), d. atlantyck (G. morrhua morrhua), d. białomorski (G. m. marisalbi), d. kildyński (G. morrhua kildisiensis). W światowych połowach zajmuje drugie miejsce po połowach śledzia. Ceniona wątroba, przetwarzana na pasty rybne, uzyskuje się z niej tran oraz witaminy A i D.

    Bałtyckie ryby

    Troć (Salmo trutta)

    Troć (Salmo trutta)

    Ryba z rodziny łososiowatych, występująca w wodach północno-wschodniej części Oceanu Atlantyckiego oraz w zlewiskach tego rejonu, od Morza...więcej
    Sielawa (Coregonus albula)

    Sielawa (Coregonus albula)

    Ryba z podrodziny siejowatych, rodziny łososiowatych, zamieszkująca jeziora Wielkiej Brytanii, zlewiska Morza Bałtyckiego, w Polsce spotykana...więcej
    Śledź (Clupea harengus)

    Śledź (Clupea harengus)

    Forma bałtycka (Clupea harengus membras), zwana sałaką, osiąga do 28 cm długości, dzieli się na grupy odbywające tarło w różnych...więcej


    Gdzie cumujemy

    Wędkarstwo morskie

    To rodzaj wędkarstwa, w którym poławia się ryby morskie na wędkę z pokładu łodzi, z brzegu plaży lub z nabrzeża portowego. Zazwyczaj, pod tym pojęciem rozumie się wędkarstwo kutrowe, polegające na łowieniu z pokładu łodzi. W wędkarstwie morskim wykorzystuje się metodę trollingową (przy połowie z kutra), oraz spławikowo-gruntową (przy połowie z plaży lub nabrzeży portowych) analogicznie jak w innych rodzajach wędkarstwa. Metodą specyficzną tylko dla wędkarstwa morskiego jest łowienie na pilker w pionie. Polega na użyciu ciężkiej przynęty sztucznej (do kilkuset g) – pilkera – uzbrojonego w hak. Przypon uzbraja się niekiedy w dodatkowe haki. Na pilker poławia się przede wszystkim dorsze.

    Morze Bałtyckie – podstawowe informacje

    Morze Bałtyckie klasyfikowane jest jako morze śródlądowe, półzamknięte. Z racji swej niewielkiej głębokości uważa się go za morze szelfowe. Położone jest w Europie Północnej pomiędzy Półwyspem Skandynawskim a środkową i wschodnią częścią kontynentu europejskiego. Wymiana wód Bałtyku odbywa się przez tzw. Cieśniny Duńskie, tj.: Wielki Bełt, Mały Bełt, Sund, Kattegat i Skagerrak. W basenie tego morza położonych jest 9 państw: Dania, Szwecja, Finlandia, Estonia, Litwa, Łotwa, Rosja, Polska, Niemcy. Ponadto stanowi ono zlewisko dla: Norwegii, Czech oraz Słowacji. Zbiornik zajmuje powierzchnię 415,3tys. km2, a jego całkowita objętość wynosi 22mln km3. Bałtyk jest morzem płytkim; jego średnia głębokość wynosi 52m. Cechą charakterystyczną tego morza jest silnie rozwinięta linia brzegowa, którą urozmaicają liczne zatoki oraz wyspy. Bardzo duża jest również różnorodność samych wybrzeży.
    Zlewisko Morza Bałtyckiego ma powierzchnię około 1,7mln km2.
    Pod względem rocznej temperatury Bałtyk jest morzem zmiennym. Najniższa temperatura wód notowana jest w lutym; kształtuje się ona na poziomie 1oC. W lipcu i sierpniu natomiast w południowej i południowo- wschodniej części akwenu dochodzi ona nawet do 19oC; na północy w tej samej porze roku jest niższa o około 6- 7oC. Średnia roczna temperatura bałtyckich wód wynosi 8- 9oC. Wody Bałtyku, przynajmniej w pewnej części tego zbiornika, zamarzają w najzimniejszej porze roku. Zwierzętami Morza Bałtyckiego są zarówno organizmy morskie, które przystosowały się do życia w warunkach zmniejszonego zasolenia (m. in. meduzy, wieloszczety, krewetki, szproty, śledzie, morświny, foki), jak i zwierzęta słodkowodne potrafiące żyć także w wodzie słonawej (stułbie, wypławki, szczupaki, sieje, okonie, sandacze). Brakuje natomiast w Bałtyku zwierząt typowo morskich, egzystujących w warunkach znacznego zasolenie.

    ostry-dorsze 2013
    Wszelkie prawa zastrzeżone